من...

  من بودم

  من هستم.

  وتا آخر زمان خواهم بود.

  زیرا وجود مرا پایانی نیست.

  من راه خود را از میان فضا های بیکران گشوده در دنیای خیال پر        

  کشیده ودر آن بالا به حلقه نور نزدیک شده ام.

  با وجود این بنگرید چگونه اسیر ماده ام.

  من برای همیشه بر این سواحل گام خواهم زد

  در میان ماسه و کف.

  مد بلند دریا رد پای مرا خواهد زدود

  وباد کف را خواهد سترد.

  اما دریا و ساحل برای همیشه

  باقی خواهد ماند.

                   جبران خلیل جبران                                         

/ 9 نظر / 14 بازدید
آزاد

رویای تو به تنهایی فقط یک رویا است ، رویایی که تو با دیگران می بینی ، واقعیت است . جان لنون چشمه ریگی | http://blog.cheshmehregi.com

آرزو

چه زیبا. ممنون لینکم کردی عزیزم منم شما رو لینک کردم.[لبخند]

اردشیر بابکان

درود بر شما با مطلبتان موافق هستم. و این که میگویید باید همه را ایرانی بگوییم درست است هر چند که امروزه جمعیت کسانی که واقعا" و قلبا" نه فقط با شناسنامه ایرانی هستند در ایران خیلی زیاد نیست. اما این مطلب شما را هدف آرمانی قرار داد و برای رسیدن به آن کار کرد

ستاره

سلام خیلی قشنگ بود.[گل][لبخند] وبلاگ جالبی داری اگه موافق باشی تبادل لینک داشته باشیم بهم خبر بده با چه نامی؟ [گل][قلب]

ستاره

آهنگت خیلی آرام بخش و خوشکله.[ماچ][گل]

یه دختر...

آناهیتا سلام.... چقد وبت نازه...الهی روانت هم همیشه به همین روشنی باشه....من عاشق سخنان جبران هستم...توی گوشیم کلی ازش دارم....ممنون.[قلب]

ستاره

سلام عزیزم لینک شدی [گل][ماچ] ممنون به یادم بودی و دعا کردی دوست دارمممممممم[ماچ][لبخند]